Ακούγεται όλο και συχνότερα ότι η αγορά ακινήτων βρίσκεται σε κρίση. Αυτό είναι, όπως έχουμε δεί, ακριβές για ορισμένες χώρες και στην Ελλάδα για υποκατηγορίες ακινήτων, όπως λ.χ. τα μεγάλου εμβαδού διαμερίσματα εκτος των “καλών περιοχών” ως προς τις αγοραπωλησίες. Πολλοί θεωρούν ότι αυτό θίγει ιδιαιτέρως τους συμβούλους ακινήτων. Ενώ δε θα διαφωνήσω ότι η κρίση έχει εντονότατες συνέπειες για πολλούς κλάδους, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συνέπειες δεν είναι ίδιες. Έτσι επηρρεάζει πάρα πολύ αρνητικά όσους ασχολούνται π.χ. με την οικοδομή. Ως προς τις υπηρεσίες, μια κρίση χτυπάει εντόνως όσους ασχολουνται με τον τομέα με τη διάθεση της “αρπακτής”, αλλά δεν πρέπει να διαφεύγει ότι έχει αντιστοίχως σχετικώς ευνοϊκότερες ή πάντως λιγότερο δραματικές συνέπειες για τους σοβαρούς επαγγελματίες.
Ο λόγος είναι απλός. Στη διάρκεια μιας κρίσης οι περιφερειακοί, μη επαγγελματίες, παικτες απλώς εκτοπίζονται. Και καθώς τα ακίνητα παραμένουν είδος πρώτης ανάγκης, οι αγοραπωλησίες αντικαθίστανται με ενοικιάσεις. Έτσι μπορεί να υπάρξει σοβαρή αναπλήρωση εισοδήματος για τους οργανωμένους συμβούλους, ενώ τα παραμεσιτικά κυκλώματα που δεν ασχολούνται παρά μονον με “αρπακτές” αγοραπωλησίων απλώς εκτοπίζονται. Αυτή η περίοδος λοιπόν έχει τετοια χαρακτηριστικά. Η εφημερίδα “Τα Νεα” δημοσίευσε ένα πολύ ενδιαφέρον πρωτοσέλιδο άρθρο σχετικά με την κατάσταση. Αν και κάποια από τα σημεία που αναφέρει είναι συζητήσιμα, η εικόνα είναι σαφής: όταν υποφέρουν οι αγοραπωλησίες, ανεβάινουν οι ενοικιάσεις. Το πλήρες άρθρο εδώ.
Μηδενικές απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
There are no comments yet...Kick things off by filling out the form below.