Μια εντυπωσιακή παρενέργεια της τραπεζικής κρίσεως

Και αίφνης, ενώ πολλοί περιμέναμε ότι η σημαντική πτώση στις αγοραπωλησίες ακινήτων , εν σχέσει προς προηγούμενα χρόνια, θα μετουσιωθεί σε πτωσεις τιμών, κάτι έχει μοιάζει να έχει αλλάξει εδώ και δυο εβδομάδες. Πελάτες που θεωρούνται “έξυπνο χρήμα”, μανατζερ και κεφαλαιούχοι μεγάλης επιφάνειας, άρχισαν να πολλαπλασιάζουν τις εμφανίσεις τους στα τηλέφωνα και το γραφείο. Ζήτηση Νο 1: οικόπεδα και γη. Δευτερεύουσα ζήτηση: “σκοτωμένα” διαμερίσματα, τουλάχιστον 20% κάτω από τη ζητουμενη τιμή, αποκλειστικώς καλής θέσεως, με “κατι” που να τα κάνει μοναδικά.

 

Δεν είναι περίεργο σε αγορά αγοραστών να κυριαρχούν οι κυνηγοί ευκαιριών. Αλλά το να πολλαπλασιάζεται ο αριθμός τους μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο είναι αν μη τι άλλο αξιοσημειωτο. Το ίδιο μήνυμα έλαβα (χωρίς δική μου πρόκληση) και από άλλα γραφεία. Το κεφάλαιο αναζητά γη. Μια γρήγορη έρευνα απεκαλυψε την αιτία αυτού του ενδιαφέροντος: η βαθιά τραπεζική κρίση που έπληξε και την Ευρώπη μετά την Αμερική, στρέφει τους Ελληνες στο παραδοσιακο καταφύγιο σε περιόδους αβεβαιότητος. Άλλα έθνη προτιμούν το χρυσό, οι Έλληνες προτιμουν γη. Μετά τις τελευταίες πτωχεύσεις στο εξωτερικό η ακατάσχετη φημολογία και για τα δικά μας φαίνεται ότι έχει αρχίσει να επηρεαζει τον κόσμο, περισσότερο από τις κραυγές για το “1999 των ακινήτων” που προς το παρόν μοιάζει να έχει ξεχαστεί ή περάσει σε δεύτερη μοίρα.

 

Εάν το ρεύμα αυτό συνεχίσει, ίσως η τοπική αγορά γλιτώσει τα χειρότερα, τη μεγάλη πτώση δηλαδή στις κατηγορίες ακινήτων που υπάρχει υπερπροσφορά όπως π.χ. μεγάλα διαμερίσματα χωρίς ιδιαιτερα χαρακτηριστικά στα προάστια και τις κακοχτισμένες συνοικίες. Το τοπίο ωστόσο είναι ακόμη ρευστο και σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να μιλάμε ακόμη για καλές ημέρες στην κτηματαγορά. Και ίσως δεν ξαναμιλήσουμε, τουλάχιστον για τα διαμερίσματα, πριν απορροφηθεί το ήδη υπάρχον μεγάλο στοκ.